Een opvallend sterk BKCP-Powerplusblok domineerde de slotmanche van de Superprestige. Kopman Niels Albert kon vooral rekenen op de steun van Radomir Simunek en Dieter Vanthourenhout. In de finale schotelden Stybar en Albert ons een beklijvend duel voor op het scherp van de snee. Finaal trok de wereldkampioen alsnog het laken naar zich toe en steekt zo ook de Superprestige op zak. Maar met Albert, Simunek en Vanthourenhout op twee, drie en vijf mochten onze jongens met opgeheven hoofd huiswaarts.
Niels Albert had nochtans de motivatie teruggevonden na zijn mentale dip. De Tremelonaar had dan ook een ontspannen week achter de rug. "Elke dag een uurtje op de fiets. Woensdag ravotten we als een bende kleine kinderen tijdens de bostraining. Niks stress, alleen ontspannen. Om er in Vorselaar nog een lap op te geven. Nee, niet met die 11.500 euro verschil tussen de nummers een en twee in de eindranking van de Superprestige in het achterhoofd. Gewoon voor de eer." Daarvoor moest hij wel wereldkampioen Zdenek Stybar achter zich houden.
Niels miste zijn start niet. Ondanks het bevroren en ondergesneeuwde parcours liet hij zich niet op het minste foutje betrappen. Wanneer Stybar na driekwartkoers moest wisselen van fiets zag onze kopman zijn kans schoon. Met nog anderhalve ronde te rijden schoof hij op naar de kop van de westrijd en wist ploegmakker Simunek en Sven Nys tussen hem en de wereldkampioen. Pas toen de twee achtervolgers samen onderuit gingen en Stybar zomaar naar de tweede plaats kon oprukken, kregen we een echt duel. Man tegen man. Op het scherp van de snee. Albert trok de slotronde in met een minieme bonus van vier seconden. "Op dit parcours een niet te onderschatten kloof", aldus Stybar. "Dus moest ik risico's nemen. Full à bloc. Ook in de bochten." "Dat is het verschil", besefte Albert gauw. "Ik bouwde op dat moment iets meer zekerheid in."
Met als gevolg dat Stybar Albert alsnog bijbeende. In de laatste halve ronde ontspon zich een Hitchcockscenario. De twee verdrongen elkaar om beurten van de koppositie. Schouder aan schouder trotseerden ze de laatste technische passages. Uiteindelijk trok de -iets technischer- Tsjech aan het langste eind en pakt zo na de Wereldbeker, lands- en regenboogtrui ook de Superprestige.
Na afloop zat Albert een halve minuut lang voor zich uit te staren. "Ik kom net te kort, hé. Ik had nochtans een hele goede dag. Trouwens, naast de negentig procent ontgoocheling voel ik ook tien procent blijdschap. Want eindelijk kon ik op een dergelijke omloop nog eens mijn voet naast die van Stybar en Nys zetten. Al bij al rijd ik hier makkelijk op het podium."
Toch zag de Niels na afloop
ook de naakte feiten. "Ik heb wellicht wel de titel van zegekoning op zak. Daarnaast blijf ik met lege handen achter. Tja... Ik weet dat ik niet alle doelen die ik stelde haalde. Ik droeg mijn regenboogtrui waardig, maar ik wilde ook één kampioenschapstrui en één klassement winnen. Het zij zo. Ik maak me sterk dat we niet elk seizoen een winter zoals dit jaar meemaken. Nu probeer ik nog te winnen in Oostmalle, om zo mijn seizoen mooi af te sluiten. Waarna ik zonder kopzorgen naar Aruba vertrek. Deze zomer zal ik mijn wegprogramma iets uitbreiden. Vooral in functie van het BK in Leuven. Ik blijf voorlopig fulltime crosser, maar zal volgende winter wellicht iets minder wedstrijden rijden."
Enrico Franzoi voelde zich op de glibberige omloop allerminst thuis en strandde op een magere 16de plaats. Onze elite zonder contract Gianni Denolf deed het met een 18de stek alweer niet onaardig.
In de beloftenrace pakte onze Belgische kampioen Jim Aernouts eindelijk nog eens een podiumplaats. Jim eindigde in Vorselaar mooi derde na het Telenetduo Meeusen-Baestaens. Arnaud Jouffroy werd 12de, Lubomir Petrus 25ste.
|
